เดี๋ยวมึงลองโทรตามเพื่อนคนอื่นๆ มาก็ได้นะ จะได้คุยกันไม่ได้เจอกันนาน
อีกไม่นานก็จะมืดแล้ว
แล้วเขาก็เป็นประเทศเมืองพุทธเหมือนกับเรา
เอาเงินไปซื้อของกับกล้องถ่ายรูปก็พอแล้วครับ
ทีนี้เนี่ย สิ่งแรกที่เราต้องทำก็คือ เราต้องหาโต๊ะ คือหาโต๊ะที่นั่งที่ชายหาดนะครับ หา..หา..หาเช่า ผมไม่รู้ว่าราคาเท่าไหร่นะครับ แต่ว่ามันก็แพงอยู่เหมือนกัน
ถ้าคุณมีความสุขผมก็ยินดีกับคุณ
ในบทนี้ผมจะพูดถึงเรื่องความสุภาพและก็ความไม่สุภาพนะครับ
คุณก็น่ารักเหมือนกัน
ซึ่งประเทศไทยเนี่ย ก็หมายถึงอยุธยานะคะ
เราอาจจะเปลี่ยนคำว่า มึง เป็นคำว่า แก ก็ได้ เวลาเรียกผู้หญิงที่เป็นเพื่อนกันอะ
ผมหาทางไม่พบไม่งั้นผมก็คงไม่สาย
ผมวิ่งให้เร็วที่สุดแต่ผมก็พลาดรถไฟขบวนสุดท้าย
แล้วเราก็จะแทนตัวเองว่า ผม อย่างที่ผมพูดอยู่ตอนนี้
แต่ว่า บาง..บางกลุ่มบางคน เป็นเพื่อนกันจริงๆ คือสนิทกันมากๆ ก็ใช้ได้นะครับ
บางครั้งฉันก็ฝันถึงแม่
ผมก็จะเรียกเขาว่าน้อง
ผมก็เลยชวนพ่อลงไปเล่นที่ชายหาด
แล้วพ่อผมไม่รู้ก็เลยตามคันนั้นไปเป็นแถวที่สาม
หลังจากเขาประสบอุบัติเหตุเขาก็ทำงานไม่ได้
ผมก็กังวลเหมือนกัน