แต่ว่าที่แปลกก็คือ ไอ้ที่ที่ผมนั่งอยู่เนี่ย มันเป็นจุดที่มีแต่เปลือกหอยนึกออกไหมครับ
ส่วนที่ผมอยู่เนี่ย มันเป็นทรายหยาบ กรวดหยาบ แล้วก็เปลือกหอย
ในวันนั้นเนี่ย คือเรานั่งกันเป็นครอบครัว แล้วก็พ่อผมก็ดื่มเบียร์ ชมบรรยากาศทะเล มีลมทะเลพัด
อย่างเพื่อนเนี่ย เราคงจะไม่ใช้ภาษาแบบสุภาพๆ กับเพื่อนหรอก
คือมันมีแต่ทรายหยาบ กรวดละเอียด เปลือกหอย เปลือก..ไอ้..ปู อะไรหลาย ๆ อย่างเนี่ย
เรือเฟอร์รี่เป็นเรือที่สามารถเอารถยนต์เนี่ยขับขึ้นไปบนเรือได้นะครับ
กว่าที่เรือจะมารับครบหมดเนี่ยเราเป็นรถคันสุดท้าย
พี่ตามทันหรือเปล่าเนี่ย?
เรากินอาหารธรรมดามากๆเช่นข้าวข้าวผัดธรรมดาเนี่ยแหละ
แล้วที่เกาะช้างเนี่ยถนนเป็นถนนที่เลวร้ายมาก
หลังจากนั้นผมก็เลยจำเลยว่า หัวหินเนี่ย มันเป็นที่ที่อันตรายมากสำหรับผมนะครับ
แล้วเราจะต้องรอให้คนที่พักที่บังกะโลเนี่ยเขาออกก่อนในตอนเช้าเราถึงจะเข้าไปนอนในบังกะโลนั้นได้
ผมก็ยังมุ่งหน้าเดินต่อไปเรื่อย ๆ ผมเดินไปจน..จนน้ำทะเลมันท่วมอก แล้วผมก็เริ่มรู้สึกเจ็บที่เท้า คือเราไม่ได้สังเกตว่าไอ้ที่เราเดินอยู่เนี่ย มันเป็นทรายมันเป็นกรวดหรือว่ามันเป็นเปลือกหอย
คือเราจะเอาเตาแก๊สเล็กๆอะครับผมที่เป็นแก๊สกระป๋องเนี่ยเอาไว้จุดทำอาหาร
อาณาจักรอยุธยาเนี่ย ก็ปกครองประเทศเขมรหรือกัมพูชาเนี่ยมาเป็นเวลากว่าสี่ร้อยปี
ทีนี้ผมก็ได้ยินเสียงพ่อผมตะโกนว่า ให้ผมรีบขึ้นฝั่ง เพราะว่าไอ้จุดที่ผมอยู่เนี่ย มันคือเปลือกหอยล้วน ๆ
รถที่มาจากด้านบนเนี่ยจะมองไม่เห็นรถด้านล่างจะเห็นแต่ไฟสาดขึ้นมา
ก็คือว่า อย่างที่กล่าวไปนะคะว่าประเทศเราเนี่ย ได้ไปยึดครองประเทศเขานะคะ
แล้วทีนี้เนี่ย เราก็แพลนกันในครอบครัวว่า เราจะไปเที่ยวทะเลกันในปีนั้น
ถ้าใครขับรถไม่คล่องเนี่ยผมแนะนำอย่าขับเลยเพราะว่ามันอันตรายมาก